Ξεκινώντας θα ήθελα να αναφέρω πως δυσκολεύτηκα να αποφασίσω για το ποια γνώμη θα υποστηρίξω σχετικά με το θέμα του πολυσυζητημένου blog http://www.press-gr.blogspot.com/ .
Βρισκόμουν ανάμεσα στην άποψη πως κακώς το κατηγορούν αφού δεν υπάρχει κανένα όριο στο διαδίκτυο και το να βάλει κάποιος το ονοματεπώνυμο του ή φίλτρο είναι προαιρετικό από τον διαχειριστή του blog και στην άποψη πως καλώς το κατηγορούν αφού δεν είναι σωστό να κατηγορείς άτομα γνωστά (βουλευτές, υπουργούς) για σοβαρές πράξεις με ασυδοσία και χωρίς υπογραφή του συγγραφέα.
Κατέληξα, λοιπόν, στη δεύτερη άποψη λέγοντας ναι μεν στο δικαίωμα της ανωνυμίας, του προσωπικού χώρου στο διαδίκτυο και της ελευθεροστομίας όμως όχι στον εξευτελισμό προσώπων διακεκριμένων από το ευρύ κοινό. Το να αλληλοκατηγορηθούμε εμείς μεταξύ μας οι bloggers δεν θα αποτελέσει κάτι συγκλονιστικό, αλλά και πάλι εγώ προσωπικά δεν θα δημοσίευα ποτέ ένα σχόλιο με υβριστικό περιεχόμενο για το άτομο μου ή για κάποιον άλλο πόσο μάλλον για ένα πρόσωπο από τον πολιτικό χώρο. Και να μην μπερδεύουν μερικοί την συκοφάντηση κάποιου με την κριτική. Το να πεις για κάποιον ότι δεν τον θεωρώ ικανό πολιτικό ή άξιο αρχηγό κόμματος π.χ. δεν είναι το ίδιο με το να πεις για κάποιον ότι έκλεψε, ότι "κοιμήθηκε" με την χ, ψ κλπ κλπ... Ή τουλάχιστον αν ποτέ ανακαλύψει κάποιος blogger κάτι που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα από τα ΜΜΕ τότε καλό θα ήταν να το δημοσιεύσει επωνύμως και με τρανταχτές αποδείξεις, όπως άλλωστε λειτουργούν και οι περισσότεροι επαγγελματίες δημοσιογράφοι.
Επίσης, θα ήθελα να τονίσω πως είναι διαφορετικό αν ειπωθεί κάτι υβριστικό και συκοφαντικό μέσα από ένα σχόλιο ενός αναγνώστη, ανώνυμο ή όχι και διαφορετικό αν γίνει αυτό μέσα από ένα άρθρο με το σχετικό τίτλο και μάλιστα ανώνυμο. Τα σχόλια είναι σχόλια, παντού και πάντα θα ακούγονται. Όμως όταν κάποιος αναρτήσει άρθρο όπως θα γινόταν και στην περίπτωση δημοσίευσης άρθρου σε μια εφημερίδα τότε το θέμα γίνεται σαφώς πιο επίσημο και πιο δημοφιλές και ως στόχο του έχει να συκοφαντήσει και όχι να σχολιάσει απλώς.
Το press-gr κατά πάσα πιθανότητα εσκεμμένως δημοσίευε άρθρα σκανδαλώδους περιεχομένου έτσι ώστε να κερδίσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών και να γίνει το νούμερο 1 στις προτιμήσεις κάθε σέρφερ. Και το κατάφερε. Τώρα όλα τα κανάλια και όλοι οι γνωστοί δημοσιογράφοι μιλούν για το press-gr. Κατάφερε με εύκολους τρόπους του στυλ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του star channel, να ανεβάσει στο έπακρον τη δημοτικότητα του.
Προσπάθησε επίσης να δημιουργήσει μια ηλεκτρονική ανεπίσημη εφημερίδα, όμως το μόνο που κατάφερε είναι να προσφέρει χειρότερη δημοσιογραφία από αυτήν της esspreso και της traffic.
Στην τελική, η ύπουλη και μυστικοπαθής δημοσιογραφία δεν αρέσει σε κανέναν. Εγώ αμφιβάλλω αν θα ξαναμπώ στο συγκεκριμένο blog.
Όποιος δεν αρέσκεται στην δημοσιοποίηση του ονοματεπώνυμου του ας περιοριστεί στην ποίηση όπως πολλοί ποιητές δεν αποκάλυψαν ποτέ το πραγματικό τους όνομα και πάντα χρησιμοποιούσαν ως υπογραφή ή τα αρχικά τους ή ένα ψευδώνυμο. Δεν τους κατηγόρησε ποτέ κανένας. Στη δημοσιογραφία είναι αλλιώς τα πράγματα. Υπάρχουν κανονισμοί που πρέπει να τηρούνται.
Όλες οι απόψεις γίνονται δεκτές...
Βρισκόμουν ανάμεσα στην άποψη πως κακώς το κατηγορούν αφού δεν υπάρχει κανένα όριο στο διαδίκτυο και το να βάλει κάποιος το ονοματεπώνυμο του ή φίλτρο είναι προαιρετικό από τον διαχειριστή του blog και στην άποψη πως καλώς το κατηγορούν αφού δεν είναι σωστό να κατηγορείς άτομα γνωστά (βουλευτές, υπουργούς) για σοβαρές πράξεις με ασυδοσία και χωρίς υπογραφή του συγγραφέα.
Κατέληξα, λοιπόν, στη δεύτερη άποψη λέγοντας ναι μεν στο δικαίωμα της ανωνυμίας, του προσωπικού χώρου στο διαδίκτυο και της ελευθεροστομίας όμως όχι στον εξευτελισμό προσώπων διακεκριμένων από το ευρύ κοινό. Το να αλληλοκατηγορηθούμε εμείς μεταξύ μας οι bloggers δεν θα αποτελέσει κάτι συγκλονιστικό, αλλά και πάλι εγώ προσωπικά δεν θα δημοσίευα ποτέ ένα σχόλιο με υβριστικό περιεχόμενο για το άτομο μου ή για κάποιον άλλο πόσο μάλλον για ένα πρόσωπο από τον πολιτικό χώρο. Και να μην μπερδεύουν μερικοί την συκοφάντηση κάποιου με την κριτική. Το να πεις για κάποιον ότι δεν τον θεωρώ ικανό πολιτικό ή άξιο αρχηγό κόμματος π.χ. δεν είναι το ίδιο με το να πεις για κάποιον ότι έκλεψε, ότι "κοιμήθηκε" με την χ, ψ κλπ κλπ... Ή τουλάχιστον αν ποτέ ανακαλύψει κάποιος blogger κάτι που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα από τα ΜΜΕ τότε καλό θα ήταν να το δημοσιεύσει επωνύμως και με τρανταχτές αποδείξεις, όπως άλλωστε λειτουργούν και οι περισσότεροι επαγγελματίες δημοσιογράφοι.
Επίσης, θα ήθελα να τονίσω πως είναι διαφορετικό αν ειπωθεί κάτι υβριστικό και συκοφαντικό μέσα από ένα σχόλιο ενός αναγνώστη, ανώνυμο ή όχι και διαφορετικό αν γίνει αυτό μέσα από ένα άρθρο με το σχετικό τίτλο και μάλιστα ανώνυμο. Τα σχόλια είναι σχόλια, παντού και πάντα θα ακούγονται. Όμως όταν κάποιος αναρτήσει άρθρο όπως θα γινόταν και στην περίπτωση δημοσίευσης άρθρου σε μια εφημερίδα τότε το θέμα γίνεται σαφώς πιο επίσημο και πιο δημοφιλές και ως στόχο του έχει να συκοφαντήσει και όχι να σχολιάσει απλώς.
Το press-gr κατά πάσα πιθανότητα εσκεμμένως δημοσίευε άρθρα σκανδαλώδους περιεχομένου έτσι ώστε να κερδίσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών και να γίνει το νούμερο 1 στις προτιμήσεις κάθε σέρφερ. Και το κατάφερε. Τώρα όλα τα κανάλια και όλοι οι γνωστοί δημοσιογράφοι μιλούν για το press-gr. Κατάφερε με εύκολους τρόπους του στυλ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του star channel, να ανεβάσει στο έπακρον τη δημοτικότητα του.
Προσπάθησε επίσης να δημιουργήσει μια ηλεκτρονική ανεπίσημη εφημερίδα, όμως το μόνο που κατάφερε είναι να προσφέρει χειρότερη δημοσιογραφία από αυτήν της esspreso και της traffic.
Στην τελική, η ύπουλη και μυστικοπαθής δημοσιογραφία δεν αρέσει σε κανέναν. Εγώ αμφιβάλλω αν θα ξαναμπώ στο συγκεκριμένο blog.
Όποιος δεν αρέσκεται στην δημοσιοποίηση του ονοματεπώνυμου του ας περιοριστεί στην ποίηση όπως πολλοί ποιητές δεν αποκάλυψαν ποτέ το πραγματικό τους όνομα και πάντα χρησιμοποιούσαν ως υπογραφή ή τα αρχικά τους ή ένα ψευδώνυμο. Δεν τους κατηγόρησε ποτέ κανένας. Στη δημοσιογραφία είναι αλλιώς τα πράγματα. Υπάρχουν κανονισμοί που πρέπει να τηρούνται.
Όλες οι απόψεις γίνονται δεκτές...
