Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

Εντυπώσεις από την εκδήλωση του Ευ. Βενιζέλου στο Grand Hotel στη Θεσ/νίκη






Καλησπέρα.
Σήμερα, 12 η ώρα το μεσημέρι στο ξενοδοχείο "Grand Hotel" στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση για όσους βοήθησαν τον κυρ. Βενιζέλο και ήταν καλεσμένοι, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου, πάρα πολλοί φίλοι και υποστηρικτές του.
Στην αρχή ο κυρ. Βενιζέλος, έβγαλε έναν από τους περίφημους λόγους του όπου καταχειροκροτούταν συνεχώς από όλους μας. Ευχαρίστησε εκτός από εμάς, όλους τους συναδέλφους του σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ και τον κυρ. Παπανδρέου φυσικά. Μίλησε, επίσης, για έναν μεγάλο αγώνα που όλοι μας έχουμε από εδώ και πέρα και για το όραμα ενός ανατρεπτικού, ριζοσπαστικού, πατριωτικού και νικηφόρου ΠΑΣΟΚ.
Στη συνέχεια ακολούθησε η περιήγηση του σε όλη την αίθουσα με σκοπό να μπορέσει να χαιρετήσει και να ευχαριστήσει από κοντά όλους όσους παρευρέθησαν. Ανάμεσα τους ήμουν κι εγώ, όπου και ανταλλάξαμε λίγες φιλικές κουβέντες ανάμεσα τους και σχετικά με τη συνάντηση που ετοιμάζω για τους οπαδούς του στη Θεσσαλονίκη. Βρήκε πολύ ενδιαφέρουσα την πρωτοβουλία μου και με ενημέρωσε ότι παρακολουθεί το blog μου τακτικά.
Η ατμόσφαιρα γενικά ήταν πολύ ζεστή και πέρασα ευχάριστα παρόλο που ήμουν η νεότερη μέσα στην αίθουσα...

5 σχόλια:

Grammateas είπε...

Ήταν ωραία εκδήλωση και με μιά πολύ καλή ομιλία. Παραβρέθηκα και εγώ, ανανεώνοντας το ραντεβού για τις διαδικασίες που θα έρθουν, όποιες και αν είναι αυτές...

Ανώνυμος είπε...

ante geia fasistaki!!!

enas apo tous ilithious pou den psifise ton mellontiko!!!!


mpouxaxaxaxaxa

Divaynne είπε...

αει καλα...

pasok poisonous είπε...

O κ. Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε να αλλάξει το ΠαΣοΚ. Οργανώνει συνέδριο τον προσεχή Φεβρουάριο και στο μεταξύ καταργεί τα θεσμικά και εκλεγμένα όργανα όπως το (ενοχλητικό;) Πολιτικό Συμβούλιο. Τα αντικαθιστά με νέα «όργανα» της επιλογής του, κυρίως νέων, φίλων του και ίσως κάποιων ανεκτών μη οπαδών του, προδικάζοντας σαφέστατα τι θέλει από το συνέδριο και ποιους θέλει να εκλεγούν. Να θυμίσουμε ότι άλλο είναι ο δημοκρατικός σοσιαλισμός και άλλο ο τέως «υπαρκτός»;

Το Καταστατικό του ΠαΣοΚ ψηφίστηκε επί προεδρίας Παπανδρέου. Δεν προβλέπει τέτοιες διαδικασίες μήτε την κατάργηση αιρετών οργάνων με απλή αρχηγική απόφαση. Προβλέπει, αντίθετα, κυρώσεις για όσους το καταστρατηγούν και υπάρχει αρμόδια επιτροπή που φροντίζει για την πιστή τήρησή του (πρόεδρος ο κ. Ανωμερίτης). Προφανώς, αυτά ισχύουν για άλλους. Και τα στελέχη του Κινήματος προτιμούν να κοιτάζουν από τα παράθυρα αν βρέχει...

Η άμεση εκλογή του προέδρου του ΠαΣοΚ ήταν, το σημειώσαμε, ένα σημαντικό βήμα συμμετοχικής δημοκρατίας. Σημειώσαμε όμως και τον κίνδυνο ο «αρχηγός» να είναι έτσι ακόμα περισσότερο αρχηγός και ανεξέλεγκτος γιατί τα καταστατικά όργανα, αν δεν προσέξουν, θα έχουν πολύ μειωμένο κύρος απέναντί του και απέναντι στην κοινή γνώμη. Ο φόβος αυτός επιβεβαιώνεται ήδη.

Στις 3 του Σεπτέμβρη 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε υποσχεθεί ότι θα είναι «ο πρώτος μεταξύ ίσων». Από τις τέσσερις αυτές λέξεις τίμησε μόνο τις δύο πρώτες. Ο γιος του έφτιαξε ένα δικό του όνομα με τη «συμμετοχική δημοκρατία». Είναι πια σαφές ότι την επιδιώκει για τους άλλους, όχι και για τον ίδιο.

Μπορεί όμως έτσι το ΠαΣοΚ να συσπειρώσει ξανά την κεντροαριστερή παράταξη, να ξανακερδίσει το χαμένο κοινωνικό έδαφος στο Κέντρο και την Αριστερά, να προτείνει τολμηρές αλλά ρεαλιστικές πολιτικές; Αυτό θα έπρεπε να συζητήσει το συνέδριο. Η δήθεν συναισθηματική και νοσταλγική αρλουμπολογία που έχει υποκαταστήσει τον πολιτικό λόγο σε τόσες πασοκικές συναθροίσεις και που εξηγεί τις ήττες δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τον αναχρονισμό μιας επιστροφής στο αρχηγικού τύπου κόμμα. Οσοι θέλουν κάτι άλλο, το σύγχρονο, οφείλουν συνεπώς να δώσουν μάχη. Για να θυμηθεί ο κ. Γιώργος Παπανδρέου τα όσα έλεγε παλαιότερα. Ή για να καταλάβει πού τον οδηγούν τα σημερινά.

Αυτό που παίζεται δεν είναι μόνο το τι θα γίνει στις προσεχείς εκλογές- που και αυτό θα αρκούσε. Είναι και το αν θα δημιουργηθεί επιτέλους και στη χώρα μας μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κεντροαριστερή παράταξη σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα χωρίς λαϊκισμούς και μεσσιανισμούς.

Η νέα κοινωνική πραγματικότητα, με τη συνεχή άνοδο των μεσοαστικών στρωμάτων και ταυτόχρονα, λόγω της παντοδυναμίας της «αγοράς», με την τόσο επιτακτική ανάγκη κοινωνικής δικαιοσύνης, όχι μόνο το επιτρέπει αυτό αλλά και το επιβάλλει. Οι «παραδόσεις» όμως το καθυστερούν. Το κόστος της καθυστέρησης μπορεί να αποδειχθεί μεγάλο και για την ουσιαστική δημοκρατία και για το κοινωνικό συμβόλαιο που προϋποθέτει.

Ολα αυτά δεν αντιμετωπίζονται με απόπειρες πολιτικού καισαροπαπισμού που η περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας αποδείχνει περίτρανα τα όρια και τα αδιέξοδά τους. Το ΠαΣοΚ οφείλει να το κατανοήσει.

tassaras είπε...

titloi telous
s olous tous Benizelous
(plin tou elef8eriou)